نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٤٦ - بسم الله كلمة المعتصمين

الهى همه برهان توحيد خواهند و حسن دليل تكثير .

الهى در ذات خود متحيرم تا چه رسد در ذات تو .

الهى روزم را چو شبم روحانى گردان و شبم را چون روز نورانى .

الهى دندان دادى نان دادى جان دادى جانان بده .

الهى گويند كه بعد سوز و گداز آورد حسن را به قرب سوز و گداز ده .

الهى اگر ستارالعيوب نبودى ما از رسوايى چه مى كرديم .

الهى مست تو را حد نيست ولى ديوانه ات سنگ بسيار خورد حسن مست و ديوانه تست .

الهى اثر و صنع توام چگونه بخود نبالم .

الهى دل داده معنى را از لفظ چه خبر و شيفته مسمى را از اسم چه اثر .

الهى هر چه بيشتر فكر مى كنم دورتر مى شوم .

الهى از كودكان چيزها آموختم لا جرم كودكى پيش گرفتم .

الهى نهر بحر نگردد ولى تواند با وى پيوندد .

الهى فرزانه تر از ديوانه تو كيست .

الهى شكرت كه اين تهيدست پا بست تو شد .

الهى كودكان سرگرم بازيند مگر كلانسالان در چه كارند .

الهى شكرت كه حقير و فقير شدم نه امير و وزير .

الهى دست با ادب دراز است و پاى بى ادب( يا باسط اليدين بالرحمة خذبيدى ) .

الهى آزمودم تا شكم دائر است دل بائر است( يا من يحيى الارض الميته) دل دائرم ده .

الهى همه از تو دوا خواهند و حسن از تو درد .

الهى همه آرامش خواهند و حسن بى تابى , همه سامان خواهند و حسن بى سامانى .

الهى اگرچه درويشم ولى داراتر از من كيست كه تو دارايى منى .

الهى به لطف خود دنيا را از من گرفته اى به كرم خود آخرت را هم از من بگير .