( جمعت نسخا منه مع تعليقات العالم المحقق الربانى و الحكيم المتأله السبحانى صدرالدين الشيرازى نورالله مرقده و بذلت الجهد فى التصحيح والطبع خدمة للمحصلين من الطلاب و انا الاقل اسدالله بن محمد حسن اليزدى المشهور بهراتى غفر الله لهما بالنبى و آله الطاهرين فى شهر ذى القعده) ١٣١٣ .

در تاريخ خراسان نامبرده درباره شيخ عارف يزدى گويد : شيخ اسدالله يزدى از وارستگان عصر حاضر و از دانشمندان ارض اقدس رضوى بود از لباس به معدودى اكتفا كرده چنانچه هرگاه پيراهن يا عمامه خود را مى شسته بايد صبر كند تا خشك شوند بعد پوشيده به انجام تكاليف خود بپردازد و گاهى همچنانكه لخت بوده براى اينكه درس تعطيل نشود تدريس مى كرده و به مبلغ پنج تومان گذران ماهيانه خود را مى نموده و با كسى رابطه نداشته و معدودى از خواص براى كسب كمالات به محضر او حضور مى يافتند . و در حدود ١٣٤٥ وفات كرده است و او نخستين كسى بود كه در دامنه شرقى كوه سنگى مدفون و پس از او حكيم شهيدى ( يعنى مرحوم آقا بزرگ حكيم سابق الذكر ) پهلوى وى آسود رحمة الله عليه انتهى ملخصا .

و مرحوم آقاى قمشه اى مى فرمود كه شرح فصوص قيصرى را در محضر جناب عارف بزرگوار آقا شيخ اسدالله يزدى تلمذ مى كرديم , به ما سفارش مى كرد كه بى وضو در اين درس حاضر نشويد .

ديگر از اساتيد او مرحوم حاجى فاضل است . نام شريفش ملا محمد على و مشهور به حاجى فاضل بود و تاريخ وفات او ( يا غفران ) است يعنى سنه ١٣٤٢ . در تاريخ خراسان گويد([ : وى يكى از محققان دانشمندان عصر حاضر و از حكماء بود , شرح كمالات اين عالم ربانى هنوز هم زبانزد محافل و مجالس است . مردى بسيار خوش بزم و وارسته بود . معروف است فيض محمد خان سنى حاجى را گاهى اوقات براى صرف شير به منزل خود دعوت مى كرد حاجى پس از صرف شير از وى تمجيد مى كرد و مى گفت :

رحمت حق بر تو و بر شير تو *** در قيامت حشر تو با پير تو