رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٠٣ - فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است

دعاى معروف كميل دعاى خضر عليه السلام است كه حضرت وصى عليه السلام آن را به شاگردش كميل تعليم داد و به نام او شهرت يافت , تفصيل آن را در رساله( ولايت تكوينى) نوشته ام( مجموعه مقالات) ص ٦٤ ٦٦ ) . ( ٢٢٢ )

در دعاى كميل آمده است : اللهم اغفر لى الذنوب التى تهتك العصم , اللهم اغفر لى الذنوب التى تنزل النقم , اللهم اغفر لى الذنوب التى تغير النعم , اللهم اغفر لى الذنوب التى تحبس الدعاء , اللهم اغفر لى الذنوب التى تنزل البلاء . ( ٢٢٣ )

و در باب تفسير ذنوب از( اصول كافى) ( ج ٢ معرب ص ٣٢٤ ) از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه قال عليه السلام : الذنوب التى تغير النعم البغى , و الذنوب التى تورث الندم القتل , و التى تنزل النقم الظلم , و التى تهتك الستر شرب الخمر , والتى تحبس الرزق الزنى , والتى تعجل الفناء قطيعه الرحم , و التى ترد الدعاء و تسظلم الهواء عقوق الوالدين . ( ٢٢٤ )

فهم ارتباط اين گونه ذنوب با كيفر آنها كه در اين پنج فقره آمده است و ظاهرا امام عليه السلام بيان بعضى از مصاديق را فرموده است نه به نحو انحصار , براى اوحدى از آحاد رعيت با تامل و تفكر به دست مى آيد , و به همين وزان ظاهر اينكه خداوند سبحان فرموده است : ان الله لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بانفسهم ( ٢٢٥ ) ( رعد : ١٢ ) معلوم مى گردد كه آن فقره هاى دعا و نظائر آنها بيانگر همين كريمه اند . ولكن به باب عقوبات المعاصى از كتاب( كافى) ( ج ٢ معرب ص ٢٧٧ ) و باب اصناف عقوبات الذنوب از كتاب( وافى) فيض ( ج ٣ ص ١٧٣ ) رجوع شود مى بينى كه معصوم فرموده است : اذا فشا الزنا ظهرت الزلازل . و يا اينكه ولم يمنعوا الزكاه الا منعوا القطر من السماء ( ٢٢٦ ) و مانند آنها از احاديث بسيار ديگر كه در وجه ادراك عليت بين ذنوب و عقوبات آنها عاجزيم , و معصوم آنچه را كه مى فرمايد محض حقيقت است . و به مفاد اين گونه روايات عارف رومى در اول دفتر اول( مثنوى) گويد :