رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٥٨ - فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است

فقرا نيز روى آورده است والحمد لله رب العالمين . و سيد بن طاوس در كتاب( اقبال) گفته است : ان لاوقات القبول اسرارا لله جل جلاله ما تعرف الا بالمنقول ( ١٣٢ ) ( آخر باب ٦ از اعمال ذى الحجه ص ٥٢٧ ط ٢ ) . و برخى به معقول نيز شناخته مى شود و با شعورى مرموز ادراك مى شود .

ديلمى در باب بيست ويكم( ارشاد القلوب) آورده است كه : قال على بن الحسين عليهما السلام : ان بين الليل والنهار روضه يرتع فى نورها الابرار , ويتنعم فى حدائقها المتقون ( ١٣٣ ) الحديث . مراد از روضه ما بين الطلوعين است , و نور به فتح نون به معنى شكوفه است .

در كتاب دعاى( كافى) بابى در اوقات و احوال اميد اجابت دعاء است ( ج ٢ ص ٣٤٦ ) حديث ششم آن به اسنادش از امام صادق عليه السلام است كه فرمود :

قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم : خير وقت دعوتم الله عزوجل فيه الاسحار , وتلا هذه الايه فى قول يعقوب عليه السلام : سوف استغفر لكم ربى . قال : اخرهم الى السحر . ( ١٣٤ )

و بدانكه امكنه را هم چون اوقات تاثيرى خاص است و اگر فى مقعد صدق عند مليك مقتدر قرار گرفته اى كه( ليس عند ربك صباح و لا مساء) گوارا بادت . و روايات در اين باب نيز بسيار است . بلكه ارباب عزائم و مباشر ان اعمال غريبه از اوفاق و غيره در جمالى مكانى خاص مى گزينند , ودر جلالى مكانى خاص , چنانكه عيانى در ( مفاتيح المغاليق) در هر يك از اعمال جمالى و جلالى بدان نص دارد و اين كلامى حق است و بسط و تفصيل آن خواص را بكار آيد , و نقل شواهد در هر يك از امور مذكوره موجب اطاله رساله مى شود , علاوه اينكه بسيارى از آنها خارج از حد و حوصله اكثرى است .

مثلا در جوامع روائيه آمده است كه فرائض را در يك محل مخصوص و معين منزل بخوانيد يعنى براى خود مصلاى خاصى براى اداى فرائض قرار دهيد و در وقت احتضار شما را در آنجا گذارند كه موجب تخفيف شدايد و غمرات موت