رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٦٢ - توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ

مى سازد . زيرا پاكيزه اى كه از هرگونه آلودگى كائنات بركنار باشد , جز خداوند نيست .

١٨٣ امام باقر عليه السلام فرمود : على بن ابيطالب عليه السلام در حالى كه همراه مردم سير مى كرد از شهر خارج شد تا به يك ميلى يا دو ميلى كربلا رسيد . در پيش روى مردم جلو آمد و برگرد مكانى كه به( مقدفان) مشهور بود طواف كرد , آنگاه فرمود : در اين مكان دويست پيامبر و دويست پيامبرزاده كشته شده كه همه آنان شهيدند . و اينجا محل فرود آمدن سواران و بر زمين افتادن عاشقانى است كه شهيدند , نه در قبل كسى بر آنان پيشى جسته است و نه در بعد كسى به آنان مى رسد .

١٨٤ امام صادق عليه السلام از قول پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه آن جناب فرمود : با فضيلت ترين مردم كسى است كه به عبادت عشق ورزد و با آن دست بگردن شود و آن را به دل دوست بدارد و به تن بجا آورد و در آن جديت داشته باشد . چنين كسى باك ندارد كه در دنيا بر چه حالتى است ؟ بر سختى يا بر آسانى .

١٨٥ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بدرستى كه عشق بهشت به سلمان از عشق سلمان به بهشت بيشتر است .

١٨٦ خداوندا ! ما را از كسانى قرار ده كه درختان عشق به تو در باغ سينه هايشان بهم پيوسته و سوز محبتت سراسر دلشان را فرا گرفته است . پس آنان به آشيانهاى افكار پناه مى برند و در سبزه زارهاى قرب و شهود چرا مى كنند . ( مى خرامند ) و از حوضهاى محبت با جام ملاطفت مى آشامند .

١٨٧ ابن عباس از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه آن حضرت فرمود : كسى كه عاشق گردد و عشق خود را پنهان دارد و از حرام بازايستد خداوندش بيامرزد و به بهشتش درآورد .

١٨٨ دوستى عبارت از كشش سرشت آدمى به چيز لذيذ است . پس اگر آن كشش , قوى و استوار گردد عشق ناميده مى شود .

١٨٩ اما مرتبه چهارم دوستى كه عبارت از عشق است , ( كلمه عشق ) از( عشقه )