رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٥٩ - توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ

رحلى تصحيح شهيد جناب حاج شيخ فضل الله نورى ) اصلى را به نام اصل هشام بن سالم نام مى برد كه در ماخذ حديث من بلغ مى فرمايد : و وجدنا هذا الحديث فى اصل هشام بن سالم رحمه الله عن الصادق عليه السلام ( هشام بن سالم عن ابى عبدالله عليه السلام ) قال : من سمع شيئا من الثواب على شى ء و صنعه فصنعه خ كان له و ان لم يكن كما بلغه .

سپس مرحوم سيد در بيان حديث من بلغ فرمايد : اقول هذا فضل من الله جل جلاله , و كرم ما كان فى الحساب انك تعمل عملا لم ينزله فى الكتاب , و لم يامرالله جل جلاله رسوله ان يبلغه اليك فتسلم ان يكون خطر ذلك العمل عليك و تصير من سعادتك فى دنياك و آخرتك .

فاعلم ان هذا له مدخل فى صفات الاسعاد و الا رفاد فكيف لايكون من صفات رحمته وجوده لذاته , و من لانهايه لهباته و من لاينقصه الاحسان و لايزيده الحرمان , و من كلما وصل الى اهل ملكته فهو زائد فى مملكته و تعظيم دولته . و لقد رؤيت و رايت اخبارا لابن الفرات الوزير و غيره انهم زور عليهم جماعه رقاعا بالعطاب فعلموا انها زور عليهم و اطلقوا ما وقع فى التزوير و هى من الاحاديث المشهوره عند الايمان فلا اطيل بذكرها فى هذا المكان .

و قد جاءت شريعتنا المعظمه بنحو هذه المساعى المكرمه و ذاك ان حكم الشريعه المحمديه انه لو التقى صف المسلمين فى الحرب بصف الكافرين فتكلم واحد من اهل الاسلام كلمه اعتقدها كافرانه قد امنه بذلك الكلام لكان ذلك للكافر امانا من القتل و درعا له من دروع السلامه و الفضل . و قد تناصر ورود الروايات ادراوا الحدود بالشبهات . فكن فيما نورده عاملا على اليقين بالظفر و معترفا بحق محمد صلوات الله عليه سيد البشر , انتهى .

حديث من بلغ را علاوه بر بيان عالى كلامى خطابى اقناعى مذكور , وجه برهانى ايقانى نيز مى باشد . و الله تعالى مفيض الخيرات والبركات .

١٦٢ خدا روزى بعضى از شما را از بعضى ديگر افزون كرده است .

١٦٣ بعضى از اين پيامبران را بر بعضى ديگر برترى داديم .