رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤٨ - توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست

١٢٦ اعداد جانند و حروف كالبد . مثل عدد مثل دندانه هاى كليد است . كه كليد هرگاه , دندانه هايش زياده يا كم گردد درب را نمى گشايد . افزودن بر عدد مطلوب زياده روى است و كم كردن از آن تباهى .

در اصطلاح علم حروف و اعداد در رشته هاى ارثماطيقى حرف را جسم و عددش را روح آن گويند . به قول عيانى در كنوز الاسماء

نزد اهل خرد و اهل عيان *** حرف جسم و عدد اوست چه جان

١٢٧ علاء بن كامل گويد : شنيدم كه امام صادق عليه السلام ( در حالى كه به فرموده خداوند در آخر سوره اعراف نظر داشت ) مى فرمود : شب هنگام , با حال زارى و بيم , بدون آنكه آوايت را آشكار كنى , پروردگارت را در ضميرت ياد كن ( و بگو [ : ( لا اله الا الله وحده لاشريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يحيى و هو على كل شى ء قدير ] علاء بن كامل گويد : من به حضور شريف امام عرضه داشتم : كه جمله( بيده الخير) را در اين ذكر نياورديد . ( چطور است اين را هم بر آن بيافزائيم ؟ ) آنگاه حضرت فرمودند : گرچه خير بدست خداست ولى تو آنچه را كه گفتم , همانطور ( بدون آنكه چيزى بر آن بيافزائى ) ده بار بگو . و نيز هنگام برآمدن آفتاب و هنگام فرو شدن آن ده بار بگو( : اعوذ بالله السميع العليم) .

١٢٨ هر آينه شب هنگام از بستر برخاستن موافقت زبان و دل را افزاينده تر است و بيان سخن را استوار دارنده تر كه كارهاى تو در روز بسيار است .

١٢٩ منزه است آن خدايى كه بنده خود را در شب سير داد .

١٣٠ پاره اى از شب را به نماز خواندن زنده بدار . اين نافله خاص تو است , باشد كه پروردگارت ترا به مقامى پسنديده برساند .

١٣١ حق سبحانه فرمود : سبحان الذى اسراء بعبده ليلا نفرمود اسرى بمحمد صلى الله عليه و آله و سلم چون اين مقام براى عبد است و اشهد ان محمدا عبده و رسوله , پس اگر عبد شوى به اندازه بندگى خود قرب به آن مقام منيع پيدا كنى , اگر چه تمنى به مقام