رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤٥ - توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و

كه سخن زياد بدون ياد خدا سختى دل را به دنبال دارد . همانا دورترين مردم از خداوند ( صاحب ) دل سخت است .

١١٦ . . . بوسيله ذكر خفى ( در نهان به ياد تو بودن ) وحشت را از دلم بزدا . . . پس دلها آرام نگيرند مگر به ياد تو . . . و از هر لذتى كه بدون ياد تو حاصل شود و هر آسايشى كه بدون انس با تو دست دهد و هر نشاطى كه بدون نزديكى با تو تامين گردد آمرزش مى طلبم .

١١٧ هفت آسمان و زمين و هر چه در آنهاست تسبيحش مى كنند و هيچ موجودى نيست جز آنكه او را به پاكى مى ستايد ولى شما تسبيحشان را نمى فهميد .

١١٨ از آن كسان مباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا نيز چنان كرد كه خود را فراموش كنند ايشان نافرمانند .

١١٩ ( خداوندا ) سياهيم ( مرتبه طبيعت كه بدن است ) و خيالم ( مرتبه مثال ) و سفيديم ( مرتبه عقل ) در برابر تو سجده مى كند و قلبم به تو اذعان دارد .

١٢٠ بارالها ظاهرم را به فرمانبردارى از اوامرت و باطنم را به دوست داشتن ذات پاكت و دلم را به شناختنت و روحم را به ديدنت و سرم را به اتصال بى واسطه به حضرتت منور گردان اى خداوند بزرگى و كرامت .

١٢١ هر آينه آدمى حريص و ناشكيبا آفريده شده , چون شرى بدو رسد بى قرارى كند و چون مالى بدستش افتد بخل مى ورزد , مگر نماز گزارندگان آنان كه به نماز مداومت مى ورزند .

١٢٢ و چون نماز را به پايان برديد خدا را ايستاده و يا نشسته و يا به پهلو خوابيده ياد كنيد .

١٢٣ ابو حمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام روايت مى كند كه آن جناب فرمود : مؤمن تا در ياد خداست همواره در نماز است , خواه ايستاده باشد يا نشسته و يا خفته . زيرا كه خداوند ( در وصف خردمندان ) مى فرمايد : آنانى كه در حالت ايستاده و نشسته و خفته , خدا را ياد مى كنند .

١٢٤ همانا عامه اهل الله به توحيد ( كه خود بنحوى موهم كثرت است ) معتقدند . و توحيد