رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤٤ - توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و

خالص نگردانيد بنده ايمان به خداى عزوجل را ( و يا اينكه فرمود : نيكو بجا نياورد بنده اى ياد خداوند را ) به مدت چهل روز مگر آنكه خداوند وى را نسبت به دنيا بى ميل ساخت و درد و درمان آن را به او نماياند و بعد از آن حكمت را در دل او استوار كرد و زبانش را بدان گويا ساخت ( تا آخر حديث ) .

١٠٩ كسى كه به مدت چهل روز اعمالش را براى خداوند تبارك و تعالى خالص گرداند چشمه هاى حكمت از دل او بر زبانش نمايان مى شود .

١١٠ از امام صادق عليه السلام روايت است كه آن جناب فرمود : هنگامى كه آدمى عملى را انجام مى دهد بايد تا مدت يك سال بر آن مداومت داشته باشد , آنگاه در صورتى كه بخواهد مى تواند از آن عمل دست بكشد و به عمل ديگرى بپردازد و اين همه براى آن است كه شب قدر كه آنچه مورد خواست خداوند است در آن شب مقدر مى گردد در سال مزبور قرار دارد ( و انسان مؤمن با مداومت يك ساله اش موفق به ادراك عمل شب قدر مى گردد ) .

١١١ و از امام صادق عليه السلام روايت شده كه آن حضرت فرمود : محبوب ترين عمل نزد خداوند عزوجل عملى است كه بنده بر آن مداومت داشته باشد هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .

١١٢ و نيز از همان حضرت روايت است كه فرمود : مبادا عملى را بر خود واجب كنى و قبل از دوازده ماه آن را ترك گوئى .

١١٣ و نيز از همان حضرت روايت است كه فرمود : على بن الحسين صلوات الله عليهما هميشه مى فرمود : من مداومت بر عمل را دوست دارم هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .

١١٤ از ابى جعفر الباقر عليه السلام روايت است كه آن جناب فرمود : هيچ چيزى نزد خداوند محبوب تر از عملى كه بر آن مداومت گردد نيست , هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .

١١٥ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بدون ياد خداوند زياده سخن مى گوئيد . زيرا