رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤٣ - توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و

ما به آنان دانش فراوانى را كه از پيشوايان دين مى آموزند ارزانى مى داريم .

١٠٤ امام باقر عليه السلام در تفسير كريمه مورد بحث فرمود : يعنى اگر( جن و انس) بر ولايت و رهبرى پيشواى مؤمنان على عليه السلام و فرزندان او عليهم السلام پايدارى ورزند و به فرمانشان گردن نهند , هر آينه دلهاى آنان را از( نور) ايمان لبريز خواهيم كرد .

١٠٥ از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله روايت است كه آن جناب فرمود : در باغهاى بهشت بخراميد ( و از نعمتهاى بى انتهايش بهره مند شويد ) پرسيدند : باغهاى بهشت كدام است ؟ فرمود : در بامداد و شبانگاه به ياد خداوند بودن . پس خداى را ياد كنيد . هر كس دوست دارد پايه و منزلت خويش را نزد خداوند بداند پس بنگرد كه پايه و منزلت خداوند نزد او چگونه است . زيرا رتبه هر كسى نزد خدا به اندازه رتبه خدا نزد وى است . آگاه باشيد همانا بهترين و پاكيزه ترين كار شما نزد خداوندگارتان و مؤثرترين عمل در بالا بردن درجات شما نزد پروردگارتان , و بهترين چيزى كه خورشيد بر آن طلوع كرده است , ياد خداوند منزه و متعالى از هرگونه پليدى و كاستى است . خود او از خودش خبر داد و فرمود : من با كسى كه مرا ياد كند همنشينم چه منزلتى بالاتر از منزلت همنشين با خداوند تبارك و تعالى است ؟

١٠٦ در آنچه كه خداوند تعالى بدان با موسى عليه السلام نجوى كرد آمده كه حق تعالى فرمود : اى موسى هيچگاه مرا فراموش مكن چرا كه فراموش كردن من دل را مى ميراند .

١٠٧ خداوند عزوجل به عيسى عليه السلام چنين فرمود : اى عيسى مرا در ضميرت ياد كن تا ترا در ضميرم ياد كنم . مرا در ميان پيروانت ياد كن تا ترا در گروهى بهتر از گروه آدميان ياد كنم . اى عيسى دلت را برايم رام ساز و در خلوت ها زياد به ياد من باش و بدان خشنودى من در اين است كه به من روى آرى و از خود , شكستگى نشان دهى و ( مواظب باش ) تا در اين عمل زنده باشى ( و صادقانه پيش آيى ) نه آنكه مرده وار عمل كنى ( و حركاتت همچون جسدى فاقد روح باشد ) .

١٠٨ در كتاب شريف كافى روايت است كه امام ابوجعفر الباقر عليه السلام فرمود :