رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤١ - توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و

نگشت و برايش حدى قرار نداد . سپس آن حضرت به كريمه( يا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا و سبحوه بكره و اصيلا ) ( احزاب / ٤٢ ) تمسك نمود . اى كسانى كه ايمان آورده ايد خدا را فراوان ياد كنيد و هر بامداد و شبانگاه تسبيحش كنيد .

٨٧ مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروشى آنها را از ياد خدا باز ندارد .

٨٨ در كتاب شريف كافى سند به حلبى مى رساند و او از امام صادق عليه السلام روايت مى كند كه آن حضرت چنين فرمود : ترا باكى نيست در حالى كه بول مى كنى به ياد خدا باشى . زيرا ياد خدا در همه حال نيكوست . بنابراين هيچگاه از ياد خداوند بستوه ميا و از آن ملول مباش .

٨٩ و از جمله احاديث همين دعا كافى است كه نزد خروج از خلاء بايد خواند كه( الحمد الله الذى اذهب عنى الاذى و عافانى ) در فقره دعا با اين كه به ظاهر قوه دافعه سبب دفع پليدى است و آن را دفع مى كند , دستور العمل امام ( ع ) اين است كه الحمد لله الذى اذهب عنى الاذى و عافانى , و اين مقام فناى در توحيد است لا اله الا الله وحده وحده وحده كه تكرار ايماء به توحيد ذاتى و صفاتى و افعالى است نه مجرد تاكيد لفظى .

اين سببها بر نظرها پرده هاست *** كه نه هر ديدار صنعش را سزا است

ديده اى بايد سبب سوراخ كن *** تا حجب را بر كند از بيخ و بن

تا مسبب بيند اندر لامكان *** هرزه بيند جهد و اسباب دكان

فقره دعا را در نسخه قضا و قدر دهدار چنانكه بود نقل كرده ايم , در باب آداب الخلوه طهارت بحار الانوار ( ص ٤١ ط كمپانى ) روايت كرده است كه : سالوا ابا عبدالله ( ع ) عن حد الخلاء اذا دخله الرجل ؟ فقال ( ع ) اذا دخل الخلاء قال بسم الله فاذا جلس يقضى حاجته قال اللهم اذهب عنى الاذى و هنانى طعامى فاذا قضى حاجته قال الحمدالله الذى اماط عنى الاذى و هنانى طعامى , الحديث .

و روايات ديگر به اين مضمون و قريب به آن آمده است كه به جاى اذهب عنى الاذى , اماط عنى الاذى روايت شده است .