مباحثي از اصول فقه - محقق داماد، سيد مصطفى - الصفحة ٥١ - حافظان و ناقلان نخستين حديث
حافظان و ناقلان نخستين حديث حفاظ و ناقلان حديث , در درجه اول , صحابه پيغمبر ( ص ) يعنى خويشاوندان و دوستان و همراهان او بودند كه پس از مرگ حضرت در مكه زندگى مى كردند . از آنجمله اند : على بن ابيطالب ( ع ) , عمر بن خطاب و پسر او عبدالله بن عمر [١] , طلحه و زبير كه از صحابه مشهور بوده اند , يكى از فاتحان ايران بنام عبداله بن عامر , عبداله بن مسعود عالم قرآن , زيد بن ثابت كاتب وحى و منشى قرآن , عايشه دختر ابوبكر زوجه حضرت رسول ( ص ) كه ناقل ١٢٠٠ حديث شمرده شده است , و ابوهريره و نيز بسيارى از ياران و همراهان رسول اله ( ص ) را بايد از جمله ناقلان حديث نام برد .
در درجه بعد , شاگردان افراد فوق الذكر و شاگردان شاگردان ايشان , كه به تابعين معروفند , قرار دارند . از آنجمله اند : عامر بن شراحيل الشعبى ( متوفى به سال ١٠٥ هجرى ) , عروة بن زبير ( متوفى به سال ٩٦ هجرى ) , محمد الزهرى ( متوفى به سال ١٢٥ هجرى ) , وهب بن منبه ( متوفى به سال ١١٠ هجرى ) و موسى بن عقبه ( متوفى به سال ١٤١ هجرى ) .
اين افراد تمام وقت خود را صرف جمع آورى احاديث نبوى مى نمودند و چنانكه مشهور است شعبى از ٥٠٠ تن از صحابه پرسش بعمل آورده و هر چه حديث نزد آنان بوده جمع آورى كرده است .
جمع آورى احاديث در آغاز بصورت شفاهى و افواهى صورت
[١]) عبداله بن عمر متوفى به سال ٧٤ هجرى , در نظر علماى رجال و حديث اهل سنت تا موثق و غير قابل اعتماد است . ( الغديرج ١٠ ٤ ) .