زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٨٥ - ٤ ـ دعاى روزه دار

بازى مى كردند ، به يكى از آنان گفت : خانه ى على كجاست ؟ آن كودك به او گفت : خانه ى على را براى چه مى خواهى ؟ گفت : على بر عهده گرفته كه چهار هزار درهم به من بپردازد . كودك گفت : دنبال من بيا تا تو را به خانه ى على برم .

در راه به كودك گفت : نامت چيست ؟ گفت : حسين . گفت : با على چه نسبتى دارى ؟ گفت : فرزند اويم . چون به خانه رسيدند حضرت حسين وارد خانه شد و به پدر گفت : مردى عرب جهت گرفتن چهار هزار درهم خدمت شما آمده . حضرت كه در آن زمان جز باغى در اختيار نداشتند ، آن را به دوازده هزار درهم فروختند ، چهار هزار درهمش را به آن مرد نيازمند دادند و باقى مانده ى آن را كنار مسجد به تهيدستان واگذار نمودند[١] .

٤ ـ دعاى روزه دار

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) درباره ى ماه رمضان فرموده است :

شَهرٌ دُعِيتُم فِيه إلَى ضِيَافَةِ الله[٢] .

ماه رمضان ماهى است كه شما در آن به ضيافت و مهمانى خدا دعوت شده ايد .

در اين مهمانى معنوى كه مهماندارش خدا است ، آنچه را كه مهمان به صلاح دنيا و آخرتش باشد از مهماندار بخواهد يقيناً به او عنايت خواهد كرد .

امام صادق (عليه السلام) در روايتى پرارزش فرموده است :

نَومُ الصَّائِمِ عِبادَةٌ ، وَصَمْتُهُ تَسبيحٌ ، وَعَمَلُهُ مُتَقَبَّلٌ ، وَدُعاؤُهُ مُسْتَجابٌ[٣] .

[١] امالى صدوق : ٤٦٧ ، المجلس الحادى والسبعون ، حديث ١٠ ; بحار الانوار : ٤١ / ٤٤ ، باب ١٠٣ ،
حديث ١ .

[٢] امالى صدوق : ٩٣ ، المجلس العشرون ، حديث ٤ .

[٣] من لا يحضره الفقيه : ٢ / ٧٦ ، باب فضل الصيام ، حديث ١٧٨٣ .