زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٢١ - انفاق به يتيم

اكرام به يتيم

( كَلاَّ بَلْ لاَ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ )[١] .

چنين نيست كه خدا شما را خوار و پست كرده باشد ، بلكه علّت خوارى و پستى شما اين است كه يتيم را گرامى نداشتيد و حقوقش را رعايت ننموديد .

از آيه ى شريفه استفاده مى شود كه هركس به اكرام يتيم و رعايت حق او برخيزد ، مورد اكرام حضرت حق قرار مى گيرد و در پيشگاه حضرت ربّ رفعت مقام مى يابد .

اطعام به يتيم

( وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً )[٢] .

و پيوسته در عين دوست داشتن طعام براى خودشان آن را به تهيدست و يتيم و اسير مى خورانند .

در اين آيه ى شريفه خداى مهربان اطعام به يتيم را از اعمال قابل تقدير اهل بيت (عليهم السلام) شمرده است ، اهل بيتى كه به فرموده ى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) ، هم سنگ قرآن و در همه ى امور زندگى براى همه ى مردم سرمشق حسنه هستند .

انفاق به يتيم

( يَسْئَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ قُلْ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْر فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ

[١] فجر ( ٨٩ ) : ١٧ .

[٢] انسان ( ٧٦ ) : ٨ .