زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٥٩ - نماز گامى براى توبه

ندارد گويى نماز نيست[١] .

بنابراين اگر نماز ، نمازِ واقعى باشد هم چون آب حيات بخش ، سرسبزى ارزش هايى را كه انسان كسب كرده حفظ مى كند ، و نمى گذارد آتش فحشا و منكرات به گلستان و باغ دين برسد و نباتات و گل هاى معنوى اين گلستان و باغ را بسوزاند .

نماز گامى براى توبه

گاهى يك نماز حقيقى و واجد شرايط مسير زندگى را تغيير مى دهد و انسان را از كژ راهه به صراط مستقيم مى كشاند ، و طغيان هاى درون را كنترل مى كند ، چنان كه در روايتى آمده : مردى از زنى درخواست كام جويى كرد . آن زن شوهرش را از خواسته ى نامشروع آن مرد آگاه كرد . شوهر به همسر عفيفه اش گفت : به او بگو : چهل روز پشت سر شوهرم نماز بخوان تا خواسته ى تو را اجابت كنم . آن مرد چند روزى نماز واجب خود را به شوهر آن زن اقتدا كرد و از بركت آن نماز به توبه ى واقعى موفق شد ، سپس كسى را نزد آن زن فرستاد كه من توبه كرده ام . زن توبه ى آن مرد را به شوهرش خبر داد . شوهر اين آيه را خواند[٢] :

( إِنَّ الصَّلاَةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ )[٣] .

نماز آدمى را از فحشا و منكر باز مى دارد .

[١] بحار الانوار : ١٦ / ٢٠٣ ، باب ٩ .

[٢] مستدرك الوسائل : ٣ / ٩١ ، باب ٢٩ ، حديث ٣٠٩٥ .

[٣] عنكبوت ( ٢٩ ) : ٤٥ .