زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٢٦ - پاداش يتيم نوازى

مَن أرادَ أن يُدخِلَهُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ فِى رَحمَتِهِ ويُسكِنَهُ جَنَّتَهُ ، فَلْيُحْسِنْ خُلُقَهُ ، وَليُعطِ النصفَةَ مِن نَفسِهِ ، وَلْيَرحَمِ اليَتِيمَ ، وَلْيُعِنِ الضَّعِيفَ ، وَلْيَتَواضَعْ للهِِ الَّذِى خَلَقهُ[١] .

كسى كه مى خواهد خدا او را در رحمتش درآورد ، و در بهشت جايش دهد ، بايد اخلاقش را نيكو گرداند ، و از جانب خود به همگان انصاف دهد ، و به يتيم مهر ورزد ، و ناتوان را يارى رساند ، و براى خدايى كه او را آفريده فروتنى كند .

آمرزش والدين با اعمال نيك فرزندان

پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود : عيسى بن مريم (عليه السلام) به قبرى عبور كرد كه صاحبش در عذاب بود ، سپس سال بعد به آن قبر عبور كرد در حالى كه صاحبش دچار عذاب نبود ، به پروردگار گفت : سال اوّل از اين قبر عبور كردم صاحبش در عذاب بود ، و سال بعد در عذاب نبود . خدا به او وحى فرمود : اى روح الله ! از او فرزندى شايسته به سنّ رشد رسيد كه جاده اى را اصلاح كرد ، و يتيمى را پناه داد ، پس به خاطر عمل فرزندش او را آمرزيدم[٢] .

پاداش يتيم نوازى

پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

مَن كفّلَ يَتِيماً وكَفّلَ نَفَقَتَهُ كُنتُ أنا وهُو فِى الجَنّةِ كَهاتينِ ; وقَرَنَ بَينَ أصبَعَيه المُسَبِّحَةَ والوُسطى[٣] .

[١] امالى صدوق : ٣٨٩ ، المجلس الحادى و الستون ، حديث ١٥ ; بحار الانوار : ٧٢ / ١٨ ، باب ٣٣ ، حديث ٦.

[٢] كافى : ٦ / ٣ ، باب فضل الولد ، حديث ١٢ ; بحار الانوار : ٧٢ / ٢ ، باب ٣١ ، حديث ٢ .

[٣] قرب الاسناد : ٤٥ ; بحار الانوار : ٧٢ / ٣ ، باب ٣١ ، حديث ٤ .