زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٧٩ - ٢ ـ دعاى ستمديده بر ضد ستمكار

روايات اهل بيت (عليهم السلام) مردم را از ستم كردن به ديگران نهى مى كند و از اين كه بر كسى كه جز خدا يار و ياورى ندارد ستم ورزند برحذر مى دارد .

پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد :

اشتَدَّ غَضَبُ اللهِ عَلى مَن ظَلَمَ مَن لاَ يَجِدُ نَاصِراً غَيرَ اللهِ[١] .

خشم خدا بر ستمكار ، بر كسى كه ياورى جز خدا ندارد ، بسيار شديد است .

امام باقر (عليه السلام) مى فرمايد : هنگامى كه لحظه ى وفات حضرت على بن الحسين (عليهما السلام) رسيد مرا به سينه گرفت ، سپس فرمود : فرزندم ! تو را به آنچه كه پدرم لحظه ى وفاتش به من وصيت كرد وصيت مى كنم ، به من گفت : فرزندم ! از ستم كردن بر كسى كه بر ضد تو ياورى جز خدا ندارد بپرهيز[٢] .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

اِنَّ العَبدَ اِذَا ظُلِمَ فَلَمْ يَنْتَصِرْ وَلَمْ يَكُن لَهُ مَن يَنْصُرُهُ وَرَفَعَ طَرْفَهُ إلى السَّماءِ فَدَعَا اللهَ قالَ اللهُ : لَبَّيكَ أنَا أنْصُرُكَ عَاجِلا وَآجِلا[٣] .

هنگامى كه به كسى ستم شود و يارى نگردد و به سود او كسى هم نباشد كه يارى اش دهد ، و چشم به عالم بالا بدوزد و دعا كند خدا مى فرمايد : دعايت را مستجاب كردم ، من تو را در دنيا و آخرت يارى مى دهم .

اين كه ستمديده ى ناتوان و بى ياورى به درگاه خدا براى دفع ستم و انتقام از ستمكار بنالد و ناله اش براى او مفيد افتد و دعا كند و دعايش مستجاب شود ، حقيقتى است كه تاريخ بشر آن را ثابت كرده و واقعيتى است كه بارها به وقوع پيوسته است .

[١] كنز العمال : ٧٦٠٥ ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣٧٢ ، الظلم ، حديث ١١٤٢٨ .

[٢] كافى : ٢ / ٣٣١ ، باب الظلم ، حديث ٥ ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣٧٢ ، الظلم ، حديث ١١٤٣١ .

[٣] كنز العمال : ٧٦٤٨ ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣٧٢ ، الظلم ، حديث ١١٤٣٢ .