زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ١٣٤ - دنيا مزرعه ى آخرت

مكارم اخلاقى آراسته نمى گردند ; وجودشان از نظر سيرت و حركات از هر حيوانى حيوان تر و از هر درنده اى درنده تر و از هر شيطانى خبيث تر است .

اينان به خاطر گرايش غلط و اشتباه و باطلشان به دنيا ، قلبشان هم چون سنگى سخت و بلكه سخت تر از سنگ است كه هيچ بذرى از بذرهاى معنوى و الهى و ملكوتى در قلبشان رشد و نمو نمى كند ، بلكه بذرهاى معنوى در قلب آنان تباه و ضايع مى گردد .

اينان به خاطر اين كه از اين حقيقت ناب كه در كلام معصوم آمده كه :

الدُّنيا مَزْرَعَةُ الآخِرَة[١] .

دنيا مزرعه ى آخرت است .

غافلند . در شوره زار وجودشان جز بذر گناه و معصيت نمى كارند ; بذرى كه محصولش خشم و نفرت خدا و عذاب دردناك دوزخ است .

دنيايى كه در قرآن و روايات مذمت شده در حقيقت نگاه اين گونه بى خبران و برداشت اشتباه آنان و انديشه ى باطل و غلط ايشان است كه به سبب انحراف در نگاه و برداشت و انديشه عناصر و اجناس و مواد و ابزار را جز در مسير شهوات حيوانى و غرايز نفسانى و هرگونه گناه و معصيت و زشتى و آلودگى به كار نمى گيرند ، و خود را به خسارت ابدى و زيان هميشگى دچار مى كنند .

اتصال به چنين دنيايى با چنين نگاه و برداشت و انديشه اى عامل تخريب انسانيت و از دست دادن آخرت آباد و محروم ماندن از فيوضات حضرت رب الارباب و دور شدن از رحمت حق و دچار شدن به پوچى و پوكى و بر باد رفتن استعدادهاى معنوى و سقوط در منجلاب معاصى و ورود به هلاكت ابدى و باز ماندن از سعادت و خوشبختى هميشگى و سرمدى است .

[١] عوالى اللآلى : ١ / ٢٦٧ ، الفصل العاشر ، حديث ٦٦ ; بحار الانوار : ٧٠ / ١٤٨ ، باب ١٢٤ .