زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٥٨ - نماز يا آب دين

نماز ، در عرصه گاه دين انسان به تعبير پيامبر آب دين است ، اگر در فضاى حيات معنوى انسان نماز وجود نداشته باشد بايد به انتظار خشك شدن شاخه ى دين يعنى زكات ، و رگ هاى دين يعنى روزه ، و برگ دين يعنى حسن خلق ، و عامل ثمر دهى اش يعنى برادرى در دين ، و جلد و پوستش يعنى حيا ، و ميوه اش يعنى خوددارى از محارم ، بود !

آرى ، باغى كه از آب محروم مى شود همه ى درختانش خشك مى شود ، گلستانى كه بى آب بماند همه ى گلهايش پژمرده مى گردد ، چمن زارى كه از آب محروم شود تبديل به علف خشك مى شود ، مزرعه اى كه بى آب باشد رو به خرابى مى رود ، شهر و ديارى كه دچار قحطى آب شود ساكنانش فرارى مى شوند ، انسانى كه بى نماز باشد يا بى نماز شود سرسبزى فضايل و ارزش هايش تهديد به نابودى مى شود .

اين دو ركعت نماز واقعى است كه اگر مكلّفى بخواهد آن را تحقّق دهد چاره اى ندارد جز اين كه از زمين غصبى ، فرش حرام ، لباس حرام ، آب غصبى ، و نجاسات ظاهرى ، و براى قبولى نمازش از نجاسات باطنى ، بپرهيزد . و اين نماز واقعى است كه به فرموده ى قرآن مجيد انسان را از فحشا و منكرات باز مى دارد .

نمازگزارى كه از فحشا و منكرات اجتناب ندارد بايد بداند كه نمازش نماز نيست .

علامه ى خبير ، محدث بى نظير ، علامه ى مجلسى مى فرمايد :

نماز كامل و حقيقى اين خاصيت و ويژگى را دارد كه نمازگزار را از فحشا و منكرات باز مى دارد ، و اگر نمازِ نمازگزار او را از فحشا و منكرات باز