زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٧٤ - اهل معنى و نبوت

و سراپا تسليم آن بزرگواران شدند و در همه ى شؤون زندگى به آن انوار الهى اقتدا كردند .

آنان به اين حقيقت قرآنى با عمق باطن توجه نمودند كه اميد مثبت بستن به خدا و طمع در آخرتِ آباد ورزيدن و غرق شدن در ياد خدا ، فقط و فقط در سايه ى اقتدا به نبوت و رسالت و اسوه و سرمشق قرار دادن پيامبر حاصل مى شود :

( لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَالْيَوْمَ الاْخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً )[١] .

يقيناً براى شما در همه ى شؤون رسول خدا سرمشق نيكويى است ، سرمشق نيكو براى كسى كه پيوسته به خدا و روز قيامت اميد مى بندد و بسيار ياد خدا مى كند .

اهل معنى نوحوار به اجراى مسؤوليت ها و تكاليف خود ادامه مى دهند و در اين راه از هيچ حادثه اى نمى هراسند و سستى و خستگى به خود راه نمى دهند .

اهل معنى ابراهيموار با بت و بت پرست و طاغوت و طاغوت پرست مبارزه مى كنند و از آتش كينه و دشمنى دشمنان و آزار و اذيت آنان هراسى به دل نمى گيرند .

اهل معنى موسىوار با فرعون درون و برون و با فرعونيان پست و زبون و با قارون ها و هامان هاى زمانه مبارزه مى كنند و تا هلاك شدن ستمگران از پاى نمى نشينند .

اهل معنى عيسىوار به نجات مردم از شرّ يهوديان مادى گر و تحريف گران از خدا بى خبر و ثروتمندان غرق شده در شهوت و دنيا پرستان ستمگر برمى خيزند

[١] احزاب ( ٣٣ ) : ٢١ .