زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٦٣ - ٩ ـ نظر به عبرت

إذَا أحبّ اللهُ عَبداً وَعَظَه بِالعِبَر[١] .

هنگامى كه خدا بنده اى را دوست بدارد او را با عبرت ها موعظه مى كند .

فِى كُلِّ نَظرَة عِبرة[٢] .

در هر تماشاى بادقت و تأملى عبرتى است .

إنّ ذِهاب الذاهِبين لَعِبرةٌ لِلقومِ المُتَخَلِّفين[٣] .

در رفتن رفتگان عبرتى است براى گروه بازماندگان .

مَا أكثَرَ العِبَرَ وَأقَلَّ الإعتِبارَ[٤] .

عبرت ها چه زياد و فراوان است و عبرت گيرنده چه كم و اندك است .

از امام صادق (عليه السلام) روايت شده است :

كَانَ أكثَرَ عِبادَةِ أبى ذرٍّ رَحِمهُ اللهُ عَليه التَفَكُّرُ والإعتِبارُ[٥] .

بيشتر عبادت ابوذر ( رحمه الله عليه ) دو خصلت بود : انديشه و عبرت آموزى .

امام صادق (عليه السلام) در روايتى پندآموز فرموده است :

به آنچه از دنيا گذشته عبرت گيريد ، آيا دنيا براى كسى بقا و دوام داشته است ؟ يا كسى از بلندقدر و فرومايه و توانگر و تهيدست و دوست و دشمن باقى مى ماند ؟ همچنين آنچه از دنيا نيامده با آنچه گذشته از آب به آب شبيه تر است . پيامبر فرمود : مرگ به عنوان پند دهنده و عقل از جهت

[١] غرر الحكم : ٤٧١ ، مدح الاعتبار و أهميته ، حديث ١٠٧٤٦ ; هداية العلم : ٣٧٢ ـ ٣٧٣ .

[٢] غرر الحكم : ٤٧٢ ، حديث ١٠٧٧٣ ; هداية العلم : ٣٧٢ ـ ٣٧٣ .

[٣] غرر الحكم : ٤٧١ ، مدح الاعتبار و أهميته ، حديث ١٠٧٤٥ ; هداية العلم : ٣٧٢ ـ ٣٧٣ .

[٤] نهج البلاغه : ٨٤٤ ، حكمت ٢٩٧ .

[٥] خصال : ١ / ٤٢ ، حديث ٣٣ .