زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٥٥ - سخاوت در روايات

محبّ خدا نيست و وفاى عملى ندارد ، و علاوه بر اين آلوده به بخل است و از نعمت سخا در محروميت است .

سخاوت در روايات

قرآن و روايات در برابر مذمّتى كه از بخل و بخيل دارند ، از سخاوت و سخى ستايش و مدح مى كنند .

از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده است :

سخاوت عظيم ترين منش خداست .

و نيز آن حضرت فرموده :

اِنَّ السَّخاءَ شَجَرَةٌ مِنْ اَشْجارِ الجَنَّة لَها اَغصَانٌ مُتَدَلِّيَةٌ فِى الدُّنيَا ، فَمَن كَانَ سَخِيّاً تَعَلَّقَ بِغُصْن مِن اَغْصَانِهَا فَسَاقَةُ ذَلِكَ الغُصنَ اِلَى الجَنَّةِ[٢] .

همانا سخاوت درختى از درختان بهشت است ، شاخه هايى آويخته در دنيا دارد ، كسى كه سخى است به شاخه اى از شاخه هايش بسته است ، پس آن شاخه او را به بهشت مى كشاند .

و از آن حضرت روايت شده است :

السَّخِىُّ قَريبٌ مِنَ اللهِ ، قَريبٌ مِنَ النَّاسِ ، قَريبٌ مِنَ الجَنَّةِ[٣] .

انسان سخى به خدا و به مردم و بهشت نزديك است .

[١] كنز العمال : ١٥٩٢٦ ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٤٢٦ ، السّخاء ، حديث ٨٣٤٩ .

[٢] امالى طوسى : ٤٧٤ ، مجلس ١٧ ، حديث ١٠٣٦ ; بحار الانوار : ٨ / ١٧١ ، باب ٢٣ ، حديث ١١٤ ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٤٢٦ السخاء ، حديث ٨٣٥٠ .

[٣] مصباح الشريعه : ٨٢ ، باب السابع و الثلاثون ، فى السخاء ; بحار الانوار : ٦٨ / ٣٥٥ ، باب ٨٧ ، حديث ١٧ ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٤٢٨ ، السخاء ، حديث ٨٣٧٧ .