زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٣١ - نيكى به پدر و مادر

ابراهيم بن شعيب مى گويد : به حضرت صادق (عليه السلام) گفتم :

إنَّ أبى قَد كَبِرَ جِدّاً وَضَعُفَ فَنحنُ نَحمِلُهُ إذا أرادَ الحَاجَةَ فَقالَ : إنِ اسْتَطَعْتَ أن تَلِىَ ذَلك مِنهُ فَافعَل وَلَقِّمْهُ بِيَدِكَ فَإنَّهُ جُنَّةٌ لَك غَداً[١] .

پدرم جداً كهنسال شده و دچار ناتوانى گشته و هرگاه نيازى داشته باشد ما اهل خانه او را به دوش مى كشيم ، حضرت فرمود : اگر بتوانى تنها خودت او را به دوش بكشى آن را انجام ده ، و هنگام غذا خوردن لقمه بر دهانش بگذار ; زيرا اين گونه خدمت براى فرداى قيامت تو نگاهدارى از بلاهاست .

جابر جعفى مى گويد : شنيدم مردى به حضرت صادق (عليه السلام) عرضه مى دارد : پدر و مادرى دارم كه هر دو مخالف با شما و فرهنگ شما هستند ، حضرت فرمود :

بَرَّهُما كَمَا تَبَرُّ المُسلِمِينَ مِمَّن يَتَوَلاَّنَا[٢] .

به آنان همان گونه كه به شيعيان ما نيكى مى كنى نيكى كن .

امام صادق (عليه السلام) از پدرانش از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت فرموده :

النَظرُ إلى العالِم عِبادَةٌ ، وَالنظرُ إلى الإمامِ المُقسطِ عِبادَةٌ ، والنظرُ إلى الوَالِدَينِ بِرَأفَة وَرَحمة عِبادةٌ ، وَالنَّظر إلى الأخ تودّه فِى الله عزّ وجلّ عِبادةٌ[٣] .

نظر به عالم ربانى عبادت است ، و نظر به رهبر عدالتورز عبادت است ، و نظر به رأفت و رحمت به پدر و مادر عبادت است ، و نظر به برادر دينى كه او را براى خداى عزّ و جلّ دوست دارى عبادت است .

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

[١] كافى : ٢ / ١٦٢ ، باب البر بالوالدين ، حديث ١٣ ; وسائل الشيعه : ٢١ / ٥٠٥ ، باب ١٠٦ ، حديث ٢٧٧٠٧ .

[٢] كافى : ٢ / ١٦٢ ، باب البر بالوالدين ، حديث ١٤ ; بحار الانوار : ٧١ / ٥٦ ، باب ٢ ، حديث ١٤ .

[٣] امالى طوسى : ٤٥٤ ، المجلس السادس عشر ، حديث ١٠١٥ ; بحار الانوار : ٧١ / ٧٣ ، باب ٢ ، حديث ٦٠ .