زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٨٠ - اهل معنى و ولايت و امامت

و رهبرى و ولايت او كامل نيست و نعمت حق بىوجود او بر بندگان تمام نخواهد بود و اسلام بى امام معصوم مورد رضاى خدا نمى باشد .

( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الاِْسْلاَمَ دِيناً )[١] .

امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما ] به عنوان [ آيين برگزيدم .

اين آيه بر اساس اغلب تفاسير اهل سنت و همه ى تفاسير شيعه در روز هجدهم ذوالحجه كه پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) به فرمان خدا على بن ابى طالب اميرالمؤمنين (عليه السلام) را به رهبرى و ولايت و زمامدارى امت نصب كرد نازل شد ، و به اين خاطر خداى مهربان بيان داشت كه امروز كه على بن ابى طالب به ولايت و رهبرى و اداره ى امور امت منصوب شد دين شما را برايتان كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را با وجود على براى شما به عنوان دين رضايت دادم .

اگر مردم پس از درگذشت پيامبر (صلى الله عليه وآله) ، ولايت و رهبرى اميرالمؤمنين (عليه السلام) را مى پذيرفتند و زير بار غير متخصص نمى رفتند به تدريج ملت هاى جهان به اسلام مى گراييدند وسفره ى دانش و معرفت و عدل و عدالت و درستى و امانت و همبستگى و وحدت در پهنه ى زمين پهن مى شد و انسان تا قيامت از تفرقه و فتنه و آشوب و پليدى و بى دينى و فساد و شر و گناه و معصيت در امان مى ماند .

حضرت باقر (عليه السلام) مى فرمايد : فريضه هاى الهى كه يكى پس از ديگرى به تدريج نازل شد ، ولايت و رهبرى آخرين فريضه اى بود كه اعلام شد و پس از

[١] مائده ( ٥ ) : ٣ .