زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٠٦ - ٢ ـ احترام به محتاج و فقير

باشد نجات نمى يابد ، زاهدان هم جز با ورع به نجات نمى رسند[١] .

خداى عزيز ورع را مايه ى كمال و سرمايه ى جمال و لباس جلال و سر ايمان و ستون دين و چون كشتى نجات بخش خوانده است ، بر ماست كه از اين حسنه ى اخلاقى و زيور باطنى استفاده كنيم و توشه اى قابل توجه براى آخرت خود از بركت آن فراهم آوريم .

٢ ـ احترام به محتاج و فقير

خداى مهربان در يكى از توصيه هايش به موسى بن عمران فرمود :

أكرِمِ السائِلَ إذا أتاكَ ، بِرَدّ جَميل أو إعطَاء يَسِير[٢] .

به درخواست كننده ى نيازمند ، با رد كردنش به صورتى زيبا ـ اگر مالى ندارى ـ يا پرداخت به او ـ گرچه به مالى اندك ـ احترام بگذار و او را گرامى دار .

ثروت و مال در حقيقت امانتى از سوى خدا در اختيار انسان است تا انسان از آن مال احتياجات و نيازهاى خود را برآورده كند و به اندازه ى مسكن و پوشاك و خوراك و مركَب و مخارج ضرورى ديگر از آن استفاده نمايد و مازاد بر آن را به صورت انفاق ، صدقه ، زكات ، خمس به نيازمندان آبرودار و اقوام فقير و از كار افتادگان و ايتام تهى دست بپردازد . بخل در پرداخت مال امرى بسيار ناپسند و مذموم و موجب شقاوت و سبب دچار شدن انسان به آتش دوزخ است[٣] .

حضرت على (عليه السلام) درباره ى بهترين اموال مى فرمايد :

[١] ارشاد القلوب : ١ / ٢٠٣ ، الباب الرابع والخمسون ; بحار الانوار : ٧٤ / ٢٦ ، باب ٢ ، حديث ٦ .

[٢] كافى : ٨ / ٤٥ ، حديث موسى ( ع ) ، حديث ٨ ; بحار الانوار : ٧٤ / ٣٤ ، باب ٢ ، حديث ٧ .

[٣] سوره ى توبه ( ٩ ) : ٣٤ .