زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٦٢ - لطيفه ى روايى

خاطر اين كه عملى در اختيار ندارند ) برپا نمى كنيم .

قرآن مى فرمايد :

( كُلُّ نَفْس بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ^ إِلاَّ أَصْحَابَ الْيَـمِينِ ^ فِي جَنَّات يَتَسَاءَلُونَ ^ عَنِ الْمُـجْرِمِينَ ^ مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ^ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ )[١] .

هر انسانى در گرو اعمالى است كه مرتكب شده است ، مگر سعادتمندان كه در بهشت هايى كه به سر مى برند با اِشراف و اطلاع بر دوزخ از مجرمان مى پرسند : چه چيزى شما را در دوزخ وارد كرد ؟ گويند : از نمازگزاران نبوديم .

اين گونه نيست كه بى نمازان كار خير و عمل مثبت و سخن حقى نداشته باشند ، بلكه بسيارى از بى نمازان كارهاى خيرى را انجام مى دهند ، و كمك هايى را به محتاجان و نيازمندان مى رسانند ، ولى از آنجا كه به تعبير پيامبر « نماز آب دين است » ; چون باغ اعمالشان به چنين آب معنوى اتصال ندارد ، اعمالشان تباه و ضايع مى شود و چيزى در پرونده ى آنان كه مورد پذيرش قرار گيرد نمى ماند ، از اين جهت تهيدست و ندار وارد قيامت مى شوند و تهيدست و ندار هم جايى جز دوزخ نخواهد داشت .

لطيفه ى روايى

از آنجا كه عرب در مسابقه ى اسب دوانى برنده ى اوّل را سابق و پس از آن را مصلّى مى نامد ، روايتى جالب در تأويل اين آيات به مناسبت كلمه ى مصلّى از حضرت صادق (عليه السلام) در كتاب هاى حديث نقل شده است :

ادريس بن عبدالله مى گويد : از تفسير ( لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ) از حضرت صادق

[١] مدثر ( ٧٤ ) : ٣٨ ـ ٤٣ .