زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ١٠٣ - حسن خلق در كلام صاحب خلق عظيم

حسن خلق در كلام صاحب خلق عظيم

پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) كه خود داراى حسن خلق بود و به شدت از بداخلاقى و مفاسد نفسى و زشتى حالات نفرت داشت ، در رواياتى در رابطه با اخلاق نيك و اخلاق زشت مى فرمايد :

أوّلُ مَا يُوضَعُ فى ميزانِ العَبدِ يَومَ القِيامَةِ حُسنُ خُلقِهِ[١] .

اول چيزى كه روز قيامت در ترازوى عبد مى نهند حسن خلق اوست .

إنَّ العبدَ لَيَبلُغَ بِحُسنِ خُلْقِه عظيمَ درجاتِ الآخِرَةِ وشرَفَ المَنازِلَ ، وأنّه لَضعيفُ العِبادَةِ[٢] .

عبد به سبب حسن خلقش به درجات بزرگ آخرت و مرتبه هاى شريف مى رسد و حال آن كه از نظر عبادت و بندگى ضعيف بوده است .

سُوءُ الخُلقِ ذَنبٌ لاَ يُغْفَر[٣] .

بداخلاقى گناهى غير قابل آمرزش است .

الخُلقُ وِعاءُ الدّين[٤] .

اخلاق ظرف دين است .

راستى چه روايت مهمى است و چه واقعيت عظيم و حقيقت بسيار باارزشى است ، اخلاق ظرف دين است ; يعنى : كسى كه آراسته به حسنات اخلاقى نباشد نمى تواند ديندار باشد ; زيرا خورشيد دين از وجود كسى كه فاقد حسنات

[١] قرب الاسناد : ٢٢ ، الجزء الاول ; بحار الانوار : ٦٨ / ٣٨٥ ، باب ٩٢ .

[٢] محجة البيضاء : ٥ / ٩٣ ، كتاب رياضة النفس .

[٣] محجة البيضاء : ٥ / ٩٣ ، كتاب رياضة النفس .

[٤] كنز العمال : ٣ / ٣ .