زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٤٥ - آراستگى به خوشخويى

قال اميرالمؤمنين(عليه السلام) : حُسْن الخُلقِ رَأسُ كُلّ برّ

هداية العلم : ١٨٢

بخش پانزدهم

آراستگى به خوشخويى

اين كه گفته مى شود حسنات اخلاقى و خصايل مثبت نفسانى سبب نجات انسان در دنيا و آخرت است ، سخنى به حق و كلامى بر اساس صدق و راستى است .

بسيار اتفاق افتاده كه برخى از حسنات اخلاقى در برخى از كافران و مشركان عامل نجات آنان از اعدام و روى آوردنشان به اسلام و سبب نجاتشان در آخرت شده است .

مگر نه اين كه تعدادى از بت پرستان ، و عقيده مندان به معبودهاى باطل به دعوت پيامبران پاسخ گفتند و از آلودگى بت پرستى و بى دينى درآمدند و به طهارت و پاكى معنوى آراسته شدند ، آيا روى آوردنشان به دعوت پيامبران عاملى جز تواضع و فروتنى در برابر حق بوده است ؟

مگر تواضع وفروتنى رشته اى از حسنات اخلاقى وزيبايى هاى معنوى نيست؟

وقتى حسنات اخلاقى در دنيا عامل نجات باشد ، يقيناً نجات بخشى اش در آخرت كه زمان جلوه ى كامل رحمت خداست بيشتر است .

اميرالمؤمنين(عليه السلام) كه به فرموده ى قرآن مجيد در آخرين آيه ى سوره ى رعد همه ى دانش كتاب نزد او بوده[١] ، و در يك كلمه ، علم او متصل به علم حضرت

[١] ( وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفَى بِاللهَ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ) رعد [١٣] ٤٣ .

در مصادر روايى خاصه در روايات مختلف بيان شده است كه ( وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَاب ) حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) است .

كافى : ١/٢٢٩ ، باب أنه لم يجمع القرآن . . . ، حديث ٦ ; أمالى صدوق : ٥٦٤ ، المجلس الثالث والثمانون ، حديث ٣ ; بشارة المصطفى : ١٩٣ ; بصائر الدرجات : ٢١٢ ، باب ١ ; روضة الواعظين : ١ / ١٠٥ ; مناقب : ٢ / ٢٩ ، فصل فى المسابقة بالعلم ; وسائل الشيعه : ٢٧ / ١٨١ ، باب ١٣ ، حديث ٣٣٥٤٦ ، ٣٣٥٦٤ ، ٣٣٥٨٩ ; بحار الانوار : ٢٣ / ١٩١ ، باب ١٠ ، حديث ١١ و . . .