زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٧٨ - انفاق

و قدرتم به يارى ابراهيم بشتابم !

بى ترديد اگر چند نفر تنگدست پول اندك خود را كه فرض كنيد با روى هم گذاشتن آن مجموعاً ده هزار تومان مى شود به تهيدستى بپردازند ، يقيناً گوشه اى از مشكل او را حل مى كند ، پول نسخه ى بيمار او را تأمين مى نمايد يا كفشى براى فرزندش تهيه مى شود ، يا با آن ورقه ى آب و برقى را مى پردازد و يا . . . .

بنابراين تنگدستان هم بايد در كنار مؤمنانى كه گشايش مالى دارند و پيوسته در كار خير شركت مى كنند ، به اندازه ى شأن مادى خود گرچه يك درهم باشد ، گرچه يك متر پارچه باشد ، گرچه يك عدد خرما باشد ، شركت كنند تا حضرت محبوب آنان را نيز جزء انفاق كنندگان ثبت كند و در قيامت به پاداش عظيم و اجر كريم و ثواب بى نهايت برساند .

( آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُم مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَأَنفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ )[١] .

به خدا و پيامبرش ايمان بياوريد و از مال و ثروتى كه شما را در تصرف و هزينه كردنش جانشين خود قرار داده ام انفاق كنيد و كسانى از شما كه ايمان آورده اند و انفاق كرده اند داراى پاداش بزرگ هستند .

انفاق مال براى حل مشكل آبروداران و انجام امور خير از قبيل مسجد ، مدرسه ، حمام ، پل ، راه سازى ، غرس درخت براى بهرهورى عموم مردم ، درمانگاه ، بيمارستان ، نشر معارف اسلامى عبادت و طاعت خداست .

اميرالمؤمنين (عليه السلام) مى فرمايد :

إنّ إنفاقَ هَذَا المالِ فى طاعَةِ اللهِ أعظَمُ نِعمَة ، وَإنّ إنفاقَه فى مَعاصِيهِ أعظَمُ

[١] حديد ( ٥٧ ) : ٧ .