زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٣٠٩ - حيا نمودن از امور زشت و ناپسند

شكست مفتضحانه اى روبرو مى كردند .

حيا ، حافظ زبان از انواع بدگويى ها و حافظ گوش از گوش فرا دادن به غيبت و تهمت و حافظ چشم از نظر دوختن به نامحرمان و حافظ شكم از خوردن حرام و حافظ قدم از رفتن به مجالس خلاف خداست .

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

الحَيَاءُ مِنَ الايمَانِ وَالايمَانُ فِى الجَنَّةِ[١] .

حيا از جلوه هاى ايمان است و دارنده ى ايمان در بهشت است .

و نيز حضرت صادق (عليه السلام) فرمود :

لاَ إيمانَ لِمَن لاَ حَياءَ لَهُ[٢] .

كسى كه حيا ندارد ، ايمان ندارد .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) به روايت امام صادق (عليه السلام) از طريق پدران بزرگوارش فرمود :

إسْتَحْيُوا مِن اللهِ حقَّ الحَياءِ . قالُوا وَما نَفْعَلُ يَا رَسُولَ الله ؟ قَالَ : فإن كُنتُم فَاعِلينَ فَلاَ يَبيتَنَّ أحدُكم إلاّ وأجلُه بَينَ عَيْنَيْهِ ، وَلْيَحْفَظ الرأسَ وَما وَعى ، والبطنَ وَما حَوى ، وَلْيذكُرَ القَبْرَ وَالبَلى . وَمَن أراد الآخِرَة فَلْيَدْعُ زِينَةَ الحَياةِ الدُّنْيا[٣] .

از خدا آن گونه كه شايسته ى حيا است حيا كنيد . گفتند : اى پيامبر خدا ! چه كنيم ؟ فرمود : اگر حيا كننده هستيد احدى از شما شب را به روز نياورد مگر اين كه مرگ خود را در برابر دو ديده ى خود بيند ، و سر و آنچه را از چشم و گوش و زبان در بر دارد حفظ كند ، و شكم و آنچه را از خوراك در خود

[١] كافى : ٢ / ١٠٦ ، باب الحياء ، حديث ١ ; بحار الانوار : ٦٨ / ٣٢٩ ، باب ٨١ ، حديث ١ .

[٢] كافى : ٢ / ١٠٦ ، باب الحياء ، حديث ٥ ; وسائل الشيعه : ١٢ / ١٦٦ ، باب ١١٠ ، حديث ١٥٩٧١ .

[٣] خصال : ١ / ٢٩٣ ، حق الحياء من الله ، حديث ٥٨ ; مستدرك الوسائل : ١٢ / ٤٥ ، باب ٦٢ ، حديث ١٣٤٧٦ .