زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٦٠ - ٨ ـ گفتار ذكر گونه

انباشته يا كوه هاى برافراشته است ، مى گويد : پروردگارا ! اين همه حسنات از كجا براى من فراهم شده در حالى كه من آنها را انجام نداده ام ؟ خدا مى فرمايد : اين دانش تو است كه آن را به مردم آموختى و آنان پس از تو به آن عمل كردند ![١]

اگر انسان با سخن و كلام خود به مؤمنى كمك دهد تا حاجتش روا شود و به حقش برسد مصداق اين روايت بسيار مهم مى گردد :

مَن قَضَى لِمؤمن حاجَةً قَضَى اللهُ لَهُ حَوائِجَ كَثيرةً أدناهُنَّ الجَنَّةَ[٢] .

كسى كه حاجت مؤمنى را به جا آورد و گره از كار او بگشايد ، خداوند حاجت هاى بسيار او را روا مى كند كه كمترين آن ورود به بهشت است .

اگر انسان با كلام خود در دادگاهى شهادت به حق دهد تا قاضى دادگاه عادلانه حكمى صادر كند ، مصداق اين روايت رسول خدا مى شود :

مَن شَهِدَ شَهادَةَ حَقُّ لِيُحْيِىَ بِها حَقُّ امْرِئ مُسلم أَتَى يَومَ القِيامَةِ وَلِوَجْهِهِ نورٌ مَدَّ البَصَرِ يَعْرِفُهُ الخَلايِقَ بِاسْمِهِ وَنَسَبِهِ[٣] .

كسى كه به حق گواهى دهد تا با گواهى اش حق انسان مسلمانى زنده شود روز قيامت مى آيد در حالى كه براى چهره اش نورى است كه ديده را به خود جلب مى كند .

اگر انسان با سخن خود غم و اندوهى را از دلى بزدايد ، مصداق اين روايت

[١] عن محمد بن حماد الحارثى ، عن أبيه ، عن أبى عبد الله (عليه السلام) ، قال : قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) يجىء الرجل يوم القيامة وله من الحسنات كالسحاب الركام أو كالجبال الرواسى ، فيقول : يا رب أنى لى هذا ولم أعملها ، فيقول هذا علمك الذى علمته الناس يعمل به من بعدك .

بصائر الدرجات : ٥ ، باب ٢ ، حديث ١٦ ; بحار الانوار : ٢ / ١٨ ، باب ٨ ، حديث ٤٤ .

[٢] بحار الانوار : ٧١ / ٢٨٥ ، باب ٢٠ ، حديث ٧ .

[٣] كافى : ٧ / ٣٨٠ ، باب كتمان الشهادة ، حديث ١ ; بحار الانوار : ١٠١ / ٣١١ ، باب ٢ ، حديث ٩ .