زیبا های اخلاق - حسین انصاریان - الصفحة ٢٥٦ - خاموشى و انديشه

خاموشى و سكوتم انديشه باشد .

انسان در عرصه گاه سكوت و خاموشى هنگامى كه به انديشه مى پردازد و عقل خداداده را به كار مى گيرد ، امورى علمى و هنرى و اجتماعى و مادى و معنوى به نظرش مى رسد كه براى او و ديگران در صورتى كه عملى شود بسيار مفيد و سودمند خواهد بود .

راستى شگفت آور است كه آيين مقدّس اسلام نمى خواهد و نمى پسندد حتى سكوت و خاموشى انسان بيهوده و باطل بگذرد ، بلكه مى خواهد دنياى سكوت انسان هم با همراهى فكر و انديشه به نتايج پربار و امور پرمحصول برسد .

روايات باب سكوت و خاموشى ، سكوتى را مى گويند كه همراه با انديشه و فكر باشد وگرنه سكوت بدون انديشه كارى لغو و بيهوده است و اسلام انسان را از كار بيهوده نهى مى كند .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد :

عَليكَ بِطولِ الصَمتِ فَإنّه مَطرَدَةٌ لِلشيطانِ وَعونٌ لَكَ عَلى أمرِ دِينِك[١] .

بر تو باد به طول سكوت و خاموشى زيرا سكوت موضع دور كننده ى شيطان و كمكى براى تو نسبت به كار دين تو است .

و نيز مى فرمايد :

ثَلاثٌ مُنجِياتٌ : تَكُفُّ لِسانَكَ وَتَبكِى عَلَى خَطِيئَتِكَ وَتلزَمْ بَيتك[٢] .

سه چيز نجات بخش است : اين كه زبانت را از گناهان زبان نگاه دارى و بر معاصى و خطاهايت گريه كنى و در صورتى كه بيرون رفتنت از خانه موجب شر است به خانه بنشينى .

[١] معانى الاخبار : ٣٣٥ ، باب معنى تحية المسجد ، حديث ١ ; بحار الانوار : ٦٨ / ٢٧٩، باب ٧٨، حديث ١٩.

[٢] خصال : ١ / ٨٥ ، حديث ١٣ ; بحار الانوار : ٦٨ / ٢٧٩ ، باب ٧٨ ، حديث ٢٠ .