تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٩٣ - نظری به سوره مبارکه

سوره جاثیه

اشاره

در مکه نازل شده و سی هفت آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- جاثیه شصت و پنجمین سوره است که بعد از سوره دخان در مکّه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره چهل و پنجم است، به نظر می‌آید که در حدود سال دهم بعثت نازل شده باشد، ولی وقت دقیق نزول آن معلوم نشده است.
٢- عدد آیات آن در قرائت کوفی سی و هفت است، این عدد به واسطه عاصم و ابو عبد الرحمن سلمی به أمیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه می‌رسد، در قرائت دیگران سی و شش است، علّت این اختلاف آنست که کلمه «حم» در قرائت کوفی به تنهایی یک آیه است (مجمع البیان).
در تفسیر خازن گوید: این سوره دارای چهارصد و هشتاد هشت کلمه و دو هزار و صد و نود یک حرف است و اللَّه العالم.
٣- تسمیه آن به «جاثیه» به علّت آمدن این کلمه در آیه وَ تَری کُلَّ أُمَّةٍ جاثِیَةً .../ ٢٨، است، تسمیه کل به اسم جزء، طبرسی و دیگران فرموده‌اند:
آن را سوره شریعت نیز نامیده‌اند به علّت آیه ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلی شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ ...
/ ١٨، ظاهرا حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله آن را با این نام نامیده است.
٤- سوره مبارکه به شهادت آیات آن مکّی است، در مجمع از قتاده نقل شده: آیه قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا لِلَّذِینَ .../ ١٤ در مدینه نازل گردید ولی