تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٦٤ - شرحها

٥- قرآن امری است از جانب ما که ارسال کنندگانیم.
٦- قرآن رحمتی است از طرف پروردگارت که او شنوا و داناست.
٧- پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است اگر جویندگان یقین باشید.
٨- معبودی جز او نیست حیات می‌دهد و می‌میراند پروردگار شما و پروردگار پدران گذشته شماست.

کلمه‌ها

مبین: آشکار و آشکار کننده. ابانه به معنی آشکار شدن و آشکار کردن هر دو آمده است.
یفرق: فرق: جدا کردن. «یفرق» جدا کرده می‌شود.
موقنین: یقن (بر وزن عقل و شرف): ثابت و واضح شدن «یقن الامر یقنا: ثبت و وضح»، یقین بالاتر از علم و از صفات علم است «یقنه و ایقنه» یعنی تحقیق کرد و به یقین رسید.

شرحها

در این آیات می‌خوانیم: یکی از علل نزول قرآن انذار مردم است که بدانند مخالفت با توحید و فرمانهای خدا، هم در دنیا و هم در عقبی به شقاوت انسانها تمام خواهد شد.
قرآن در شبی نازل شده که در آن همه مقدرات از روی حکمت و صلاح، از هم جدا و نصیب هر کسی به او حواله می‌شود، قرآن نیز که از امور حکیمه است لازم بود در آن شب نازل شود زیرا که از مصادیق «یفرق» است.
قرآن به فرمان خدا نازل شده زیرا که سنت خدایی ارسال رسل است قرآن رحمتی از جانب خدایی است خواسته مردم را می‌شنود و به نیازهایشان