تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٢٩ - کلمهها

[سوره الفتح (٤٨): آیات ٨ تا ١٠]

اشاره

إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً (٨) لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُکْرَةً وَ أَصِیلاً (٩) إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللَّهَ یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللَّهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً (١٠)
٨- (ای پیامبر) ما تو را نمونه و بشارت ده و انذار کننده فرستاده‌ایم.
٩- تا به خدا و رسولش ایمان بیاورید و خدا را یاری و تعظیم نموده و صبح و شام تسبیح گوئید.
١٠- آنان که به تو بیعت می‌کنند، به خدا بیعت می‌کنند، دست خدا بالای دست آنهاست پس هر که آن را بشکند بر ضرر خویش می‌شکند و هر کس وفا کند به آنچه با خدا عهد بسته است حتما به او اجر بزرگی خواهد داد.

کلمه‌ها

شاهد: حاضر. شهود و شهادت به معنی حضور و معاینه است راغب گوید:
شهود در معنی حضور و شهادت در معنی دیدن و معاینه اولی است منظور از آن در آیه نمونه و سرمشق و یا شهادت بر اعمال است.
تعزروه: عزر (بفتح اول): توانا کردن. و بکسر آن: توانا شدن. تعزیر:
تقویت و نیرومند کردن.
توقروه: وقار: عظمت. آن در اصل به معنی ثبات است. توقیر: تعظیم.
بکره: اول روز. «البکرة: الغدوة».
اصیل: ما بعد عصر تا مغرب «الاصیل: وقت ما بعد العصر الی المغرب».