تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٠٢ - نظری به سوره مبارکه

سوره واقعه

اشاره

در مکه نازل شده و نود و شش آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- سوره واقعه چهل و ششمین سوره است که بعد از سوره طه در مکه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره پنجاه و ششم است، درست معلوم نیست در کدام سال بعثت نزول یافته ولی آیات آن نشان می‌دهد که بعد از سال سوم بعثت و اظهار دعوت از طرف رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله نازل شده است.
٢- عدد آیات آن در قرائت کوفی نود و شش، در قرائت بصری نود و هفت و در حجازی و شامی نود و نه است، علت اختیار قرائت کوفی را در گذشته گفته‌ایم.
در تفسیر خازن آمده: این سوره دارای سیصد و هفتاد و هشت کلمه و هزار و هفتصد و سه حرف است و اللَّه اعلم.
٣- تسمیه آن به سوره واقعه به علّت وقوع این کلمه در اول آنست، از روایات نبوی و اهل بیت علیهم السّلام که خواهد آمد معلوم می‌شود: این نامگذاری توسط حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله بوده است.
٤- سوره مبارکه بی‌شک مکی است، مطالب آن شاهد گویای این مطلب است، بعضی گفته‌اند ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ/ ٣٩ و آیه أَ فَبِهذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ/ ٨١ در سفر به مدینه نازل شده، ابن عباس و قتاده گفته‌اند: آیه، وَ تَجْعَلُونَ