تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٤٦ - اشاره

[سوره الذاریات (٥١): آیات ٣٨ تا ٤٦]

اشاره

وَ فِی مُوسی إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلی فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِینٍ (٣٨) فَتَوَلَّی بِرُکْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ (٣٩) فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِی الْیَمِّ وَ هُوَ مُلِیمٌ (٤٠) وَ فِی عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الرِّیحَ الْعَقِیمَ (٤١) ما تَذَرُ مِنْ شَیْ‌ءٍ أَتَتْ عَلَیْهِ إِلاَّ جَعَلَتْهُ کَالرَّمِیمِ (٤٢)
وَ فِی ثَمُودَ إِذْ قِیلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّی حِینٍ (٤٣) فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ یَنْظُرُونَ (٤٤) فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِیامٍ وَ ما کانُوا مُنْتَصِرِینَ (٤٥) وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِینَ (٤٦)
٣٨- و در موسی آیتی است وقتی که او را به سوی فرعون با حجتی آشکار فرستادیم.
٣٩- با نیروی خودش اعراض نمود و گفت او جادوگر یا دیوانه است.
٤٠- او را و لشکریانش را گرفته و در دریا انداختیم، او سبب ملامت بود.
٤١- و در قوم عاد آیتی است وقتی که بر آنها آن باد عقیم را فرستادیم.
٤٢- چیزی را که بر آن می‌وزید نمی‌گذاشت مگر آنکه مانند استخوان پوسیده می‌کرد.
٤٣- در قوم ثمود آیتی است که به آنها گفته شد تا وقتی متمتع شوید.
٤٤- از دستور خدایشان نافرمانی کردند صاعقه آنها را گرفته، در حالی که نگاه می‌کردند.
٤٥- به برخاستن متمکن نشدند و یاری کرده نبودند.
٤٦- یاد کن قوم نوح را از پیش که قومی فاسق بودند.