تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٠٥ - پیدایش بتپرستی در حجاز

پیدایش بت‌پرستی در حجاز

ناگفته نماند: پس از آنکه اسماعیل و هاجر توسط حضرت ابراهیم علیه السّلام در زمین مکه اسکان یافتند و شهر مکه به وجود آمد و کعبه بنا گردید، دین توحید به وسیله ابراهیم و اسماعیل و فرزندان اسماعیل در آنجا رواج یافت.
مردی به نام حارث جرهمی بر مکه حکومت می‌کرد، در آن موقع ربیعه جدّ اعلای قبیله «خزاعه» که ملقب به «لحی» بود پسری داشت به نام عمرو، او به کمک فرزندان اسماعیل تولیت کعبه را از جد مادریش حارث جرهمی گرفت و جرهمی‌ها را وادار به هجرت از مکه نمود، بدینسان قوم خزاعه متولی کعبه شدند.
عمرو بن لحی بعد از مدتی بیمار گردید، به او گفتند در شامات آبهای معدنی وجود دارد، اگر در آنها آب تنی کنی بهبود می‌یابی، او به طرف شام سفر کرد، در شام عدّه‌ای را دید که بتها را می‌پرستیدند، از آنها در این باره سؤال کرد، گفتند: ما از اینها رفع گرفتاری می‌جوئیم و استمداد می‌کنیم و ...
او چند بت از آنها گرفته و به مکه آورد و در اطراف کعبه نصب کرد و در ترویج آنها کوشید بدینسان بت‌پرستی در مکه و حجاز شایع گردید [١] لذاست که از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله روایت شده: اوّلین کسی که دین ابراهیم علیه السّلام را تغییر داد عمرو بن لحی بود، عین عبارت چنین است:
«اول من غیر دین ابراهیم عمرو بن لحی ابن قمعة بن خندف ابو خزاعه»
[٢].
وقتی که دین مبین اسلام در مکّه ظاهر شد، بت‌پرستی کار خود را کرده و جزء زندگی انسانها شده بود که قرآن مجید با آن به مبارزه برخاست. مشرکان