تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٥ - شرحها

شرحها

در این آیات دو مطلب مطرح است، اول حالات اهل بهشت که مناسب بود بعد از حالات اهل جهنم ذکر شود، تا جریان بیم و امید و تبشیر و انذار که از دأب قرآن مجید است عملی گردد. دوم: استدلال به معاد است از راه تهدید و عینیتها و اینکه انسان در مقابل اراده حق قدرت مقاومت ندارد، این استدلال با آیه اخیر تکمیل می‌شود. و آن نظیر أَ فَعَیِینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ است.
٣١- وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ غَیْرَ بَعِیدٍ.
لفظ «ازلفت» درباره بهشت سه دفعه در قرآن مجید آمده است وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ شعراء/ ٩ وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ تکویر/ ١٣، از این آیه معلوم می‌شود که بهشت بسوی اهل تقوی آورده خواهد شد نظیر وَ جِی‌ءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ فجر/ ٢٣. گویند: «غیر بعید صفت موصوف محذوف است یعنی» «فی مکان غیر بعید» طبرسی رحمه اللَّه فرموده: صفت مصدر محذوف و تقدیر آن «ازلافا غیر بعید» است.
٣٢- هذا ما تُوعَدُونَ لِکُلِّ أَوَّابٍ حَفِیظٍ.
هذا اشاره است به ثواب موعود در آیه قبلی، لِکُلِّ أَوَّابٍ ... خبر بعد از خبر است، یعنی «هذا لکل اواب حفیظ» مراد از «اوّاب» در کلمه‌ها گفته شد «حفیظ» یعنی بسیار حفظ کننده پیمانهای خدا از اینکه ترک و ضایع شوند.
٣٣- مَنْ خَشِیَ الرَّحْمنَ بِالْغَیْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِیبٍ.
بیان اواب حفیظ است خشیت از خدا در غیب، خشیت از عذاب خداست با آنکه عذاب خدا را نمی‌بیند.
چنان که طبرسی و دیگران فرموده‌اند. قلب منیب قلبی است که پیوسته به