تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٢٩ - شرحها

کلمه‌ها

تمنون: امناء: ریختن منی در رحم «امنا الدماء: اراقها» نشأة: خلقت. به وجود آمدن.
تزرعونه: زرع: رویاندن، طبرسی بعد از گفتن این معنی حدیث رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله را نقل کرده که فرمود:
«لا یقولن احدکم زرعت و لیقل حرثت»
به معنی کاشتن نیز آید نظیر: «تزرعونه سبع سنین دأبا».
حطاما: حطام: هیزم، چیز شکسته و خشکیده، آن از حطم به معنی شکستن است.
تفکهون: تفکه: خوردن فاکهة، تمتع، تعجب، ندامت، آن در آیه به یکی از معانی اخیر است.
مزن: ابر. راغب ابر روشن گفت، ابر سفید، ابر آبدار نیز گفته‌اند.
مقوین: اغنیاء و فقراء. در اقرب الموارد گوید: «اقوی فلان» به سه معنی است یعنی: فلان ببیابان نازل شد، فقیر گردید، غنی شد.
به نظر می‌آید «مقوین» راجع بدو معنی اخیر است یعنی: همه چنان که در مجمع فرموده است، آن را مسافرین نازل در صحرا نیز گفته‌اند آن فقط یک بار در کلام اللَّه آمده است.

شرحها

پس از تقسیم مردم به سه گروه و بیان مآل کار هر یک، گفته شد: علّت عذاب کفار آنست که از زی عبودیت خارج شده و بعث را انکار کرده‌اند، در این آیات