تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٩٩ - شرحها

اضغانهم: ضغن: حقد و کینه، جمع آن اضغان است راغب حقد شدید گفته است.
لحن: آهنگ و طرز لحن دو جور است یکی بر گرداندن کلام از قاعده و غلط ادا کردن، دوم مطلب را با کنایه و تعریض و فحوی ادا کردن.
شاقوا: مخالفت کردند، دشمنی کردند. اصل آن واقع شدن هر طرف در یک شق و در یک جانب است.

شرحها

آیات شریفه تکمیل جریان گروه منافقان است و آنها را سخت تهدید می‌کند و مقداری از باطن کثیف آنها را بازگو می‌نماید و از عذاب برزخ در باره آنها پرده برمی‌دارد.
٢٥- إِنَّ الَّذِینَ ارْتَدُّوا عَلی أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الْهُدَی الشَّیْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلی لَهُمْ.
این آیه و آیه بعدی حکایت از توطئه‌ای دارد که میان کفّار و منافقان رخ داده و منافقان به کفّار قول همکاری داده‌اند ارْتَدُّوا عَلی أَدْبارِهِمْ با منافقان می‌سازد که در ظاهر ایمان آورده ولی در باطن به کفر برگشته‌اند، شیطان آنها را دانسته به نفاق کشانده و تبانی بر علیه السلام را بر آنها مزیّن کرده و گرفتار آمال باطل نموده است.
٢٦- ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِینَ کَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِیعُکُمْ فِی بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ.
اشاره است به تسویل و املاء شیطان، یعنی این تسویل بدان جهت است که مراد از لِلَّذِینَ کَرِهُوا ... کفار است که منافقان به آنها گفته‌اند: ما در بعضی