تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٦٩ - اولوا العزم

ارزش بودن زندگی دنیاست، ظاهرا برزخ در نظر نیست.
بَلاغٌ فَهَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ یعنی: این قرآن بلاغ و تبلیغ از جانب خداست و در مقابل آن فقط قومی هلاک می‌شوند که از زی عبودیت و بندگی خارج شده‌اند، «هل» در اینگونه محلها به جای «ما» نافیه می‌آید.

اولوا العزم

در کلمه‌ها گفته شد بنا بر روایات اهل بیت علیهم السّلام منظور از عزم در آیه عزیمت و شریعت است، و اولوا العزم علیهم السّلام پنج نفر هستند. نوح، ابراهیم، موسی عیسی و محمّد صلوات اللَّه علیهم چنان که در آیه: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ ...
شوری/ ١٣ و نیز در آیه هفتم از سوره احزاب آمده است.
در کافی از ابن ابی یعفور نقل شده که از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم می‌فرمود
«سادة النبیین و المرسلین خمسة و هم اولوا العزم من الرسل علیهم دارت الرحی: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد علیهم السّلام و علی جمیع الانبیاء» (اصول کافی باب طبقات الانبیاء و الرسل و الأئمة).
در جوامع الجامع فرموده: اولوا العزم از پیامبران کسی است که شریعت تازه آورده و شریعت سابق را نسخ کند، آنها پنج نفر می‌باشند.
در المیزان برای عزم سه معنی نقل کرده: صبر، عزم بر وفا به میثاق کتاب و شریعت، آن گاه فرموده معنای سوم حق است و آن همانست که روایات امامان- علیهم السّلام آن را بیان می‌کند.
بد نیست به بعضی اقوال دیگر در این زمینه اشاره نمائیم ١- به نظر بعضی «من» در کلمه مِنَ الرُّسُلِ به معنی بیان است نظیر