تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٥٦ - شرحها

می‌رود.
یجحدون: جحد: انکار با علم چنان که در صحاح گفته است.
صرفنا: صرف و تصریف: برگرداندن. در دومی مبالغه هست منظور از آن بیان حقائق در قالبهای مختلف است.
قربان: مصدر است به معنی نزدیک شدن مانند عدوان و خسران. و نیز به معنی اسم آید، طبرسی فرموده: قربان هر چیزی است که با آن به خدا تقرّب جسته شود، اطاعت باشد یا ذبیحه جمع آن قرابین است.

شرحها

از این آیات تا آخر سوره دو قضیه نقل شده است اولی جریان قوم هود و تار و مار شدن آنها، دومی آمدن جن و شنیدن قرآن و ایمان آورد نشان. این هر دو شاهد عینی هستند در رابطه با مطالب سوره و استفاده از آنها.
ماجرای قوم هود نشان می‌دهد که عالم روی نظام علت و معلول می‌چرخد سرنوشت انسان ناشی از عمل او است، جهان در مقابل عمل انسان عکس العمل دارد، پیامبران برای نشان دادن آن و سایر حقائق، از طرف خدا آمده‌اند.
هود علیه السّلام مردم را به توحید دعوت می‌کند و از عذاب می‌ترساند ولی آنها از لجاجت دست بر نمی‌دارند، بالاخره باد سرد و سوزان همه آنها را منجمد می‌کند جز خانه‌هایشان چیزی از آنها نمی‌ماند، عده‌ای از آبادیها که در نظر اهل مکه معروف بودند حالشان همانطور بوده است چنان که در آیات اخیر اشاره شده است.
٢١- وَ اذْکُرْ أَخا عادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقافِ وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ.