تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١١ - نظری به کلیات سوره

سوره فتح

اشاره

در مدینه نازل شده و بیست و نه آیه است

نظری به کلیات سوره

١- بنا به نقل مصحف امام صادق علیه السّلام، فتح بیست و ششمین سوره است که بعد از سوره تغابن نازل گردید. به نقل دیگر بیست و پنجمین سوره است که بعد از سوره جمعه نازل شد چنان که در مقدمه گفته‌ایم، در ترتیب فعلی قرآن مجید، سوره چهل و هشتم است.
ناگفته نماند: آن بعد از انصراف حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله از حدیبیه، در راه مدینه نزول یافته است [١]، منظور از مدنی بودن سوره‌ها آنست که بعد از هجرت نازل شده‌اند خواه در مدینه باشد یا در غیر آن. ایضا نزول این سوره در سال ششم هجرت بوده است.
٢- در مجمع البیان فرموده: عدد آیات آن به اتفاق همه قارئان، بیست و نه است، گویند: این سوره دارای پانصد و شصت کلمه و دو هزار و چهار صد و سی و هشت حرف است و اللَّه العالم.
٣- سوره مبارکه بی‌شک مدنی است چنان که گفته شد و کسی خلاف آن را نگفته است.
٤- نامگذاری با «فتح» به علّت وقوع این کلمه در اوّل آنست وانگهی