تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٣٠ - شرحها

شرحها

مناسب بود که بعد از بیان فتح مبین، تجلیلی از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله بشود تا هر گونه ابهام و سوء ظن درباره آن صلح منتفی گردد، لذا در این آیات فرموده:
رسول خدا برای مردم سرمشق و بشیر و نذیر است، لازم است او را تعظیم و تقویت کنید و درباره رسالتش خدا را شکر گزار باشید.
و آنان که به او بیعت می‌کنند در حقیقت خدا را بیعت می‌کنند، و اگر کسی نقض بیعت کند، به ضرر خویش خواهد بود.
٨- إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً.
منظور از شاهد ممکن است سرمشق و نمونه و اسوه باشد، یعنی: تو را برای امت سرمشق و نمونه فرستاده‌ایم تا موحد بودن و انسان کامل بودن را در تو ملاحظه کنند چنان که در سوره بقره/ ١٤٣ گذشت و شاید منظور شهادت بر اعمال در روز قیامت باشد چنان که در ذیل فَکَیْفَ إِذا جِئْنا مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِیدٍ ... نساء/ ٤١ گفته شد. مبشر نسبت به نیکوکاران و نذیر نسبت به بد کاران است.
٩- لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا.
ابن کثیر و ابو عمر و افعال چهار گانه را با «یاء» غائب خوانده‌اند و آن از تاء خطاب مناسبتر است ولی قرائت مشهور تاء خطاب است.
طبرسی رحمه اللَّه ضمیر تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ را راجع به حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله دانسته است، ولی کشاف هر سه ضمیر را راجع به خدا دانسته، المیزان نیز آن را