تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٧ - شأن نزول

شأن نزول

در اینجا لازم است به دو تا شأن نزول توجه کنیم تا برای فهم آیات کمک باشد، اول از آیات فوق روشن می‌شود که عده‌ای در سخن گفتن با رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله ادب را مراعات نکرده‌اند و آن سبب نزول آیات شده است.
طبرسی رحمة اللَّه نقل می‌کند گروهی از قبیله «تمیم» به مدینه آمده و داخل مسجد شده و رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله را با صدای بلند خواندند که از منزل خارج شود و گفتند: «اخرج الینا یا محمد» به طوری که حضرت ناراحت گردید آیات لا تَرْفَعُوا أَصْواتَکُمْ ... غَفُورٌ رَحِیمٌ در این رابطه نازل گردید.
این سخن در تفسیر برهان از ربیع الأبرار زمخشری و نیز از تفسیر قمی نقل شده است.
انس بن مالک گوید: چون آیه لا تَرْفَعُوا ... نازل شد ثابت بن قیس که بلند صدا بود گفت: من هستم که صدایم را نزد آن حضرت بلند می‌کنم عملم حبط گردید، من از اهل آتشم، این سخن به رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نقل شد، حضرت فرمود او از اهل جنت است [١] نقل است که در گوشش سنگینی بود، ناچار بلند سخن می‌گفت و نیز نقل شده که در جنگ یمامه شهید گردید.
دوم جریان ولید بن عقبة بن ابی معیط است که سبب نزول إِنْ جاءَکُمْ فاسِقٌ