تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤١٥ - شرحها

و بخل می‌ورزند، در مذمت آنها فرموده: آیا ندانسته‌اند که مسئولیت هر کس به عهده اوست و ندانسته‌اند که تلاش و سعی در راه خدا، پاداشش به طور کامل به انسان خواهد رسید.
زمخشری در کشاف گوید: روایت شده عثمان بن عفان در راه خیر انفاق می‌کرد، عبد اللَّه بن سعد بن ابی السرح برادر رضاعی او، گفت: اینطور که انفاق می‌کنی شاید چیزی برای خودت نماند، عثمان گفت: من گناهانی دارم می‌خواهم بدین وسیله رضا و عفو خدا را جلب کنم. عبد اللَّه گفت ناقه خویش را با جهاز آن به من بده، من گناهان تو را به عهده می‌گیرم، عثمان چنان کرد و بر او شاهد گرفت و از انفاق دست کشید، در نتیجه آیات أَ فَرَأَیْتَ الَّذِی ... نازل گردید، طبرسی رحمه اللَّه آن را از ابن عباس، سدی، کلبی و جماعتی از مفسران نقل می‌کند به قولی آیات درباره ولید بن مغیره و به قولی درباره عاص بن وائل نازل گردید (مجمع البیان).
٢٩- فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّی عَنْ ذِکْرِنا وَ لَمْ یُرِدْ إِلَّا الْحَیاةَ الدُّنْیا.
منظور از اعراض آنست که وقت خودت را درباره آنها تلف نکن، مراد از «ذکرنا» قرآن یا مطلق یاد خداست یعنی: حالا که پیرو ظن و میل طبع هستند از آنها اعراض کن. نظیر: ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا ... حجر/ ٣.
٣٠- ذلِکَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدی.
«ذلک» اشاره است بر اراده حیات دنیا، گویی علم به طرف معلوم سیر کرده و به آن رسیده است، یعنی فهم و درک آنها فقط در اطراف زندگی فانی دور می‌زند جمله إِنَّ رَبَّکَ ... تأکید همین مطلب است.