تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٩٦ - شرحها

کلمه‌ها

یبث: منتشر می‌کند. «بث» پراکنده کردن و منتشر نمودن.
اختلاف: پی در پی بودن، جانشین شدن یکی از دیگری.
تصریف: برگرداندن. صرف نیز به همان معنی است.

شرحها

در این آیات می‌خوانیم قرآن از جانب خدا نازل شده است و آن کتابی است که جهان هستی ادعای آن را اثبات می‌کند. زیرا که آسمانها و زمین و پیدایش موجودات زنده و پی در پی بودن شب و روز و نظام کون، از وجود خدا و توحید او در اداره جهان خبر می‌دهند، آیات قرآن نیز اشاره به همین‌هاست.
١- حم.
این کلمه در قرائت کوفی یک آیه مستقل است و چون آن قرائت منتهی به علی علیه السّلام است، نشان می‌دهد که این کلمه یک معنای مستقلّی دارد.
٢- تَنْزِیلُ الْکِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ در اول سوره مؤمن گفته شد که ظاهرا تَنْزِیلُ الْکِتابِ از باب اضافه صفت به موصوف و «تنزیل» به معنای مفعول و خبر مبتدای محذوف است یعنی «هذا کتاب منزل من اللَّه» وصف عزیز حاکی از توانایی است، وصف حکیم نشان می‌دهد که قرآن روی حکمت و مصلحت نازل شده است.
٣- إِنَّ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآیاتٍ لِلْمُؤْمِنِینَ این آیه و دو آیه بعدی در رابطه با آنست که: کائنات قرآن را تصدیق دارند