تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٣ - کلمهها

٥- قرآن حکمت کاملی است لیکن انذارها فائده نمی‌دهد.
٦- پس، از آنها روی بگردان، یا دآر روزی را که خواننده به چیز هولناکی می‌خواند.
٧- از قبرها خارج می‌شوند گویی ملخهای پراکنده‌اند، حال آنکه سر بزیر و ذلیلند.
٨- به طرف ندا کننده شتابانند، کافران گویند: این روز سختی است.

کلمه‌ها

اقتربت: اقتراب در فهماندن معنی نزدیکی از «قرب» ابلغ است.
مستمر: ثابت و دائم. «استمر الشی‌ء: دام و ثبت».
مستقر: قرار: ثبات و محل استقرار. مستقر: ثابت و قرار گیرنده.
مزدجر: زجر: راندن با صدا، و گاهی در مطلق راندن آید مزدجر (به فتح جیم) مصدر میمی است به معنی طرد و منع، راغب گوید:
«مزدجر: ای طرد و منع عن ارتکاب المآثم» تاء آن طبق قاعده اعلال، بدال مبدل شده است.
نذر: آن در آیه مصدر است به معنی انذار.
نکر: (بر وزن عنق): منکر، ناپسند، غیر معروف، راغب واقعه هولناک گفته است.
خشعا: جمع خاشع. خشوع به معنی تذلل و تواضع است خواه قلبی باشد یا ظاهری، اکثر استعمال آن در جوارح است در آیه به معنی تذلل و پائین آوردن سر از روی ذلت است.
مهطعین: هطع: شتاب و خیره شدن. اهطاع نیز به معنی شتاب کردن و دراز کردن گردن است، جوهری در صحاح گوید: «اهطع:
مد عنقه و صوب رأسه- اهطع فی عدوه: اسرع» آن در آیه به معنی شتاب کنندگان است.