تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧ - شرحها

اسوره: دستنبدها. مفرد آن سوار است.
استخف: یعنی: عقل و درک قوم را خفیف و سبک کرد.
آسفونا: اسف (بر وزن شرف) غضب شدید و اندوه. طبرسی رحمه اللَّه فرموده: اسف: خشم شدید است، به معنی اندوه نیز آید، ایساف نیز چنین است «آسفونا»: ما را به خشم آوردند.
سلفا: سلف (بر وزن شرف): گذشته و گذشتن. اسم و مصدر هر دو آمده است.

شرحها

جریان موسی و فرعون در این آیات بهترین شباهت را به آیات گذشته دارد در آنجا خواندیم که مشرکان مکه قرآن را سحر و آورنده آن را ساحر خواندند، آن گاه ثروت و شهرت را عنوان کرده و گفتند: لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلی رَجُلٍ مِنَ الْقَرْیَتَیْنِ عَظِیمٍ سپس با آیات فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ ... آنها را تهدید فرمود.
در اینجا نیز فرعون و قومش موسی را ساحر گفته، آن گاه فرعون در بر حق بودن خویش ملک مصر و بازو بندهای طلا را پیش می‌کشد و بالاخره خود و قومش غرق می‌شوند، در اینصورت آیات فوق، تسلیت بر حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله تهدید بر مشرکان و موعظه بر همگان است.
٤٦- وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا إِلی فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَقالَ إِنِّی رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِینَ.
منظور از آیات، معجزات نهگانه موسی است از قبیل عصا و ید بیضاء و غیره وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسی تِسْعَ آیاتٍ بَیِّناتٍ اسراء/ ١٠١ مراد از «ملاء» ظاهرا قوم فرعون است نه فقط درباریانش.